تراش دیسک ترمز؛ چه زمانی مجاز است و چه زمانی باید دیسک تعویض شود؟
بسیاری از رانندگان با مشاهده لرزش فرمان هنگام ترمز، اولین جملهای که میشنوند این است: «دیسک ترمز تاب برداشته و باید تراش بخورد.» اما آیا واقعاً همیشه مشکل از تاب داشتن دیسک است؟ آیا تراش دیسک بهترین راهحل است؟ پاسخ به این سؤال به بررسی چند عامل فنی بستگی دارد.
آیا تراش دیسک از نظر فنی کار درستی است؟
بله؛ اما فقط در صورتی که شرایط لازم وجود داشته باشد.
تراش دیسک روشی برای اصلاح سطح اصطکاکی دیسک و حذف تاب یا اختلاف ضخامت جزئی است. این کار تنها زمانی مجاز است که:
1-ضخامت دیسک پس از تراش از حداقل ضخامت مجاز (Minimum Thickness) کمتر نشود.
2-دیسک ترک نداشته باشد.
3-دیسک دچار آبیشدگی شدید ناشی از داغ شدن نباشد.
4-شیارهای بسیار عمیق یا خوردگی شدید وجود نداشته باشد.
5-ساختار متالورژیکی دیسک آسیب ندیده باشد.
در غیر این صورت، تعویض دیسک تنها راهحل ایمن است.
قبل از تراش دیسک چه چیزهایی باید بررسی شود؟
یک تعمیرکار حرفهای قبل از هر اقدامی باید:
1- سلامت بلبرینگ چرخ را بررسی کند.
2- تاب توپی را با ساعت اندیکاتور اندازه بگیرد.
3- ضخامت دیسک را با میکرومتر اندازهگیری کند.
4- تاب جانبی دیسک را اندازه بگیرد.
5-کالیپر و پینهای کشویی را بررسی کند.
6-سطح تماس بین دیسک و توپی را کاملاً تمیز کند.
اگر این مراحل انجام نشود، حتی بهترین تراش نیز ممکن است مشکل را برطرف نکند.
تراش روکار بهتر است یا تراش روی دستگاه؟
دو روش اصلی برای تراش دیسک وجود دارد:
۱. تراش روی دستگاه (Off-Car)
در این روش، دیسک از خودرو باز شده و روی دستگاه تراش بسته میشود.
مزایا:
1-1-دقت بالای دستگاه
1-2-کیفیت مناسب سطح تراش
معایب:
1-1-تاب توپی چرخ در فرآیند لحاظ نمیشود.
1-2-اگر توپی تاب داشته باشد، ممکن است پس از نصب دوباره، لرزش همچنان باقی بماند.
۲. تراش روکار (On-Car)
در این روش، دیسک روی خودرو و روی همان توپی تراش میشود.
مزایا:
2-1-تاب توپی نیز در فرآیند تراش جبران میشود.
2-2-احتمال ایجاد لرزش پس از تعمیر کمتر است.
در بسیاری از نمایندگیهای معتبر، روش استاندارد محسوب میشود.
اما این روش تنها زمانی نتیجه مطلوب دارد که:
♦بلبرینگ سالم باشد.
♦توپی آسیب جدی نداشته باشد.
♦دستگاه کاملاً کالیبره باشد.
♦اپراتور مهارت کافی داشته باشد.
چه زمانی تراش دیسک ممنوع است؟
در موارد زیر، تراش توصیه نمیشود:
1-وجود ترک روی دیسک
2-رسیدن ضخامت به حداقل مجاز
3-آبیشدگی شدید ناشی از گرمای زیاد
4-وجود ترکهای حرارتی
5-خوردگی عمیق
6-سختشدگی موضعی سطح دیسک (Hard Spot)
در این شرایط، تعویض دیسک تنها انتخاب ایمن است.
جمعبندی
تراش دیسک یک روش علمی و قابل قبول است، اما راهحل همیشگی نیست. مهمترین اصل این است که ابتدا علت واقعی لرزش مشخص شود. در بسیاری از موارد، مشکل از بلبرینگ، توپی یا کالیپر است و نه خود دیسک.
یک تعمیرکار حرفهای قبل از پیشنهاد تراش یا تعویض، ابتدا اندازهگیری انجام میدهد؛ نه اینکه صرفاً بر اساس تجربه یا ظاهر دیسک تصمیم بگیرد.